Зошто во Македонија народот не посетува стручно лице за своите психолошки проблеми?

Во нашата земја, менталните проблеми сè уште се кријат и негираат, наместо да се третираат како физички заболувања. Експертите ни помагаат да се справиме со тешкотиите на вистински начин и со поддршка.

Пациентот лежи на каучот и зборува за своето сложено детство, додека имагинарниот чичко со очила седи во фотелјата отсутно и пишува нешто во тетратка – слика што популарните книги и филмови ја шират за психотерапија. Но, ова е само еден во низата стереотипи кои ја придружуваат оваа професија.

Бидејќи повеќето луѓе во нашата земја имаат основен егзистенцијален проблем, тие тешко можат да си дозволат психотерапија. Иако се свесни дека имаат потреба. Психотерапијата е работа врз себе, на духовно, ментално, ментално, па дури и физичко подобрување на здравјето. Но ако го имаме основниот проблем на постоење, тешко дека можеме да го достигнеме врвот на пирамидата. На врвот на пирамидата се наоѓаат личниот развој и духовноста.

„Не сум луд да одам на психијатар“

– Ако почнете да имате забоболка, да ве боли стомак или некој друг здравствен проблем, можеби нема да брзате веднаш на лекар, но ако болката продолжи, ќе го контактирате. Исто треба да биде и со психотерапевт. Ова не секогаш значи дека имате сериозно психопатолошко нарушување. Психотерапевт е обучен да работи со разни проблеми кои се повеќе или помалку присутни кај сите нас.

„За што служат моите пријатели, тие ќе ме советуваат?

– Пријателите и блиските луѓе можат да ви помогнат до одреден степен, но психотерапевтот гледа на вашиот проблем и ситуација пообјективно од нив.

„Сега некој ќе ми каже таму што треба да направам“

– Ова е вообичаена реакција на нашиот народ кога некој ќе им предложи да посетат психијатар или психолог. Целта на психотерапијата е да го направи независен, да преземе одговорност за неговите дела и да одлучи што е најдобро за него.

Leave a Reply

Top